Ειναι αναμεσα μας

Οταν δενκοιτας κατω

ανακαλυπτεις κι αλλους σαν εσενα.. εστω κι αν ειναι 2 διαστασεων!

Κουιζ : οποιος βρει που ακριβως βρισκονται οι σαυρουλες στις φωτο κερδιζει εναν σουπερ φρεντο κερασμενο στο σαυρομαγαζο

ΜΒΑ ΟΠΑ

Βλεπω τον αγαπημενο μου αδελφουλη να συνεχιζει να αραζει ολη μερα καθε μερα και παιρνοντας τα ηρεμιστικα μου προσπαθω να θυμηθω κι εγω την εμπειρια μου απο το μεταπτυχιακο.
Ξεκινωντας, ειχα απογοητευτει γιατι ερχομουν απο εναν ρεμαλοκοσμο (με την καλη εννοια) οπως αυτος του πολυτεχνειου (οχι βεβαια οτι κι εκει δεν εχει κι αλλα φρουτα), και προσγειωθηκα αναμεσα στα business executives του αυριο. Ευτυχως υπηρχαν και αλλοι 4-5 μηχανικοι και κατι νομικο-φαρμακευτικοι εκει γυρω. Και οι δυο κατηγοριες φυσικα κοιταζαν η μια την αλλη με απορια, οι μεν future executives ειχαν επιπροσθετα και εντονο ανταγωνισμο στο βλεμμα τους, οι δε μηχανικοι κατι σαν λιγουρα γιατι 1η φορα στο τμημα που ηταν, οι γυναικες ηταν περισσοτερες απο τους αντρες και περιποιημενες.
Αυτο που μου την εσπαγε ηταν το σχολικο κλιμα που επικρατουσε, ειδικα στις προαναφερθεισες υπαρξεις, οι οποιες σαν καλες μαθητριουλες, κρατουσαν καλογραμμενες τις σημειωσουλες, τα SOS, εβαζαν τα μολυβακια τους και τις γομουλες τους στις κασετινες τους κι εφευγαν σπιτακι. Ειδικοτερα μισουσα αυτες τις κασετινες.
Τελικα ομως υπηρξε συγκλιση και απο τις 2 πλευρες με αποτελεσμα να γινει μια ωραια μεγαλη παρεα (και να προκυψει κι ενα ζευγαρι) που ακομα κραταει (οπως και το ζευγαρι).

Οι στιγμες που μου εμειναν ηταν :
- Οι παρουσιασεις στο τελος των εξαμηνων, σχεδον σε καθε παρουσιαση μου πως καταφερνα και εβαζα μια προταση στο τελος, λιγο πριν την σκαπουλαρω, που παντα στραβοκαθοταν στον διδασκοντα, με αποκορυφωμα να πεταω το ''η παγκοσμια οικονομια βρισκεται σε υφεση'' και με το σχολιο του προφεσορα :'' ποια υφεση παιδι μου, χαος επικρατει στο κεφαλι σου!!!'' κι εγω να μενω με το βλεμμα της σαυρας (παρομοιο με αυτο του μπαμπα-πουλιου στις χαμηλες πτησεις του αρκα)
- Η εκδρομη στο παρισι, τι ηθελα και ειπα οτι μιλουσα γαλλικα, καμια 10αρια ατομα κρεμοταν πισω μου και εγω εκανα τις συνεννοησεις, πολλες φορες με νοηματα φυσικα και με ακατανοητα επιφωνηματα στα γαλλικα για να μη νομιζουν και οι αλλοι οτι δεν τα μιλαμε..
Το πιο αστειο ηταν οταν ζητουσα νερο που ειχα μαθει πλεον το 'une carafe d'eau' και το d'eau το προφερα δυνατα με γουρλωμενα ματια καρφωνοντας τον σερβιτορο ο οποιος τρομαζε. Αλλο αστειο οταν ειχαμε μαζευτει 20 ατομα σε ενα δωματιο πινοντας κρασια και φωναζοντας, κι εγω καθομουν διπλα στο παραθυρο και ξαφνικα μου ρχεται ενας κουβας νερο στη μουρη μαζι με ενα 'σκαστε' στα γαλλικα
- Οι ανεκδιηγητοι πραγματικα καθηγητες, περιπτωση Α, καθηγητης σκουνταει καρεκλα ενω μας διηγειται για συναδελφο-φιλο του ο οποιος ειναι πλεον εγκλειστος (!) και γυριζει προς την καρεκλα και ζητα συγνωμη, περιπτωση Β, καθηγητης ειναι μεγιστος τσιπης (το λεω ακομα κι εγω), ομολογει οτι παραγγελνει οδοντοκρεμες και χαρτι υγειας σε κουτες απεξω, και εντοπιζεται να προβαρει παντελονι σε μαγαζι με νεωτερισμους 1χ1 στην ευελπιδων παρεα με τον διδακτορικο του, περιπτωση Γ, καθηγητης μας ανοιγεται και με συγκινηση αλλα και μισος μας εξιστορει πως η ιδεα για τα starbucks ηταν αρχικα δικη του αλλα την εκλεψαν

Πατα το

Πριν κανω νεο ποστ θα πατησω το upgrade template.

Roses are red, violets are blue

Επειδη το χρωσταω στη μικρη joanna, ιδου 5 τραγουδακια που μου εχουν κανει αυτο το κλικ (οχι το κλικ του προηγουμενου ποστ). Να πω οτι επελεξα 5, rock αισθητικης, υπαρχουν αλλα 1500 απ ολες τις κατηγοριες μουσικης που μ'αρε αλλα δεν τα αναφερω γιατι ειμαι και μυστηριος.

The sound - I can't escape myself
Violent femmes - Add it up
Radiohead - Street spirit
Sisters of mercy - More
Ξυλινα σπαθια - Ατλαντις

Τωρα πρεπει να πω και 5 λογους, γιατι να κερασει κανεις εναν φιλο/η του χωρις να συναντα αντιρρησεις.. ναι.. εσεις τι λετε? (εχω και μια ευαισθησια στο θεμα)

Sweetheart

Κλικ. Τρυπηθηκε και το αιμα κυλησε για 3η φορα απο το δαχτυλο του. Και παλι αρκετο ευτυχως για την μετρηση. Περιμενε λιγο ανυπομονος. 29. Δεν ηταν δυνατον. Εγειρε ανησυχος πισω στο κρεβατι. Το στομαχι του ηταν φουσκωμενο απο τοσα γλυκα και χυμους που ειχε πιει. Κι ομως η υπογλυκαιμια δεν εκανε πισω, παρα ηταν ολο και πιο εντονη. Ειχε ιδρωσει και κρυωνε, τα χερια του ετρεμαν, μεσα στο σκοταδι ειχε παραισθησεις, ο πινακας απεναντι του του προκαλουσε φοβο..
Σηκωθηκε, επρεπε να παει παλι πανω. Γιατι συνεβαινε αυτο, δεν μπορουσε να το εξηγησει. Προσπαθουσε να θυμηθει τι εκανε αυτο το βραδυ.

Ειχε βγει μαζι της, αλλα την γυρισε νωρις σπιτι γιατι την επιασαν τα κλαματα εξω, χωρις να του πει τον λογο. Η προδοσια του δεν ειχε γινει αντιληπτη, ηταν σιγουρος, προσεχε τοσο πολυ. Ανεβηκε κι αυτος, ειδαν λιγο τηλεοραση χωρις να μιλανε. Διψασε, πηγε στο ψυγειο, και οταν ξαναπηγε κοντα της την ειδε να χαμογελα. Χαρηκε, θα μπορουσε να φυγει. Μπηκε σπιτι του, ηταν τοσο κουρασμενος. Εκανε την ενεση με το μπλε στυλο και ξαπλωσε.

Εφτασε επιτελους στην κουζινα. Εκατσε στο τραπεζι, αποδυναμωμενος, το κεφαλι του ακουμπησε στο τραπεζομαντηλο. Δεν ετρεμε πια, αλλα ολα γυρω του σιγα σιγα σκοτεινιαζαν. Ανοιξε αργα το καπακι στο μπλε στυλο. Η αμπουλα δεν ηταν η σωστη, καποιος ειχε βαλει την ταχεια ινσουλινη. Θεε μου, ειχε κανει 35 μοναδες ταχεια. Η καρδια του χτυπησε δυνατα.


** Πηρα την πασα απο την deadend mind, για μια ιστορια με τις εξης χαριτωμενες λεξουλες : αιμα, κρεβατι, πινακας, προδοσια και τραπεζομαντηλο. Δειξτε επιεικεια γιατι δεν τα παω καλα με τις ιστοριες και οπως εχω πει και παλια ουτε με τις εκθεσεις. Επειδη ψιλοκαθυστερησα κιολας, πειραζει αν δεν πεταξω σοκοφρετες σημερα? (αλλα οποιος θελει ερχεται και σερβιρεται)

Junkie monkey

..μ εβγαλε το τεστακι.
και μολις δημιουργησα
και αλλο ποιηματακι.

(οκ σταματαω, αλλα δεν το κανω επιτηδες, i cant stop ριμ-ing :b)

(Αναρωτιεμαι για την χρησιμοτητα αυτων των test, δηλαδη ο σκοπος ειναι να επιβεβαιωσουμε καποια πραγματα ή να μαθουμε κατι καινουριο και να πουμε 'αααα για δες...', δηλαδη πρεπει να κανω και την μαιμου εκτος απο ολα τα αλλα??)

Το συγκεκριμενο ωστοσο μου αρεσε αισθητικα γι αυτο και το παραθετω

5-4 στα πεναλτι

Γιατι καταχαιρομαι με τις επιτυχιες μου και ειμαι αναισθητος στις αποτυχιες μου?

Πισω στο σχολειο (back to school) τα πηγαινα αρκετα καλα, αυτο που εκανα ηταν να προσπαθω να κρατηθω στα ορια που ειχα θεσει. Μια στραβη που θα εκανα τοτε, με πεισμωνε, το επαιρνα εγωιστικα.

Η αλλαγη εγινε αρχικα σε σπουδαστικο επιπεδο, στο πολυτεχνειο, οπου, μαλλον ευτυχως, επικρατουσε αλλη λογικη (η μαλλον δεν υπηρχε λογικη). Επρεπε περισσοτερο να βρεις την σωστη μεθοδο παρα να πας by the book (για εμας τους τεμπεληδες λεω). Αργησα λιγο να το καταλαβω, βαριομουν και το διαβασμα, τα μαθηματα αρχισαν να μαζευονται αλλα εμενα καρφι! Το να κοβομουν δεν μου ελεγε κατι. Αντιθετα οταν επαιρνα το πενταρακι πετουσα την σκουφια μου, αυτη που φοραω οταν κοιμαμαι, κι εβγαινα για ουισκια.

Στις προσωπικες σχεσεις, οι αποτυχιες επισης με εχουν σκληρυνει. Δεν θα πω τιποτα, θα το ξεπερασω γρηγορα, θα το βαλω στον σκληρο χωρις να το σκεφτομαι (αλλα βεβαια αν και οταν χρειαστει θα το ξεθαψω και θα ειμαι εκδικητικος). Δυστυχως στο παρελθον αλλα ευτυχως οχι και στο παρον (οχι τοσο δηλαδη..) η αναισθησια ειχε επιδρασει και στην κακη πορεια της υγειας μου, μεχρι που εφτασα σε ενα αλλο -κατω- οριο. Περιττο να πω οτι οι απανωτες πορτες που ειχα φαει σε συνεντευξεις μεχρι να βρω δουλεια ηταν ανεπαισθητες.

Χτυπας το τελευταιο κρισιμο πεναλτι. Αν δε μπει, σιγα. Αλλα εγω το εβαλα (εδω ηθελα να καταληξω :b)

Lets all go to the mo-vies

Αρχισε νεο παιχνιδακι με μπλογκο-σοκο-λεω-τις-7-αγαπημενες-ταινιο-φρετες, και ηδη μου πεταξαν προκλητικα στη μουρη το γαντι η georgia και η julia..
Οκ λοιπον... ας ειναι..
(favorite movies exw polles kai den exw kamia, anaferw epilektika kapoies..)

1) The crow

2) Darkcity

3) Sincity (oxi den akolouthei to menidi-city :b)

4) Apocalypse now

5) The 7 samurai

6) Cast away

7) Vazw kai mia kwmwdia apo thn opoia xrhsimopoioume atakes: Kung Pow

Ποιος θελει δευτερο γυρο απο σοκοφρετεεεες?

Joanna, Proserpina, Loth, Pieto-Blogaki

Brothah

Χθες μπηκε ο αδελφουλης στο μπλογκ (που δεν ηξερε οτι υπηρχε) και το ξεψαχνισε, και επειδη πληγωθηκε ('ρε θα σε σκισω, ντεκορ εγω, κι εσυ το παιζεις εκει μεσα σουπερ κουλ ρε, τωρα θα δεις', γελουσε κιολας), οπως καταλαβαινετε ειναι απαραιτητο ενα mini-tribute.
Μονο καλα λοιπον εχω να λεω για τον brother, ειναι ψηλος (πιο ψηλος απο μενα), ειναι γεροδεμενος (πιο γεροδεμενος απο μενα), ειναι μελαχροινος (σιγουρα πιο μελαχροινος απο μενα), ειναι πολυτεχνιτης (καλα αυτο ειμαι κι εγω) κι ερημοσπιτης (ισχυει τελικα για ολους), ειναι πιο περιεργος στο φαγητο απο μενα, και -arghhhh- κοιμαται πολυ περισσοτερο απο μενα.
Α! και ειναι και single, ουαο (η μαλλον wow, αλλα δε πειραζει, δικαιολογειται το παιδι, κι εγω αυτο θα εκανα αν ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ $#%$%).
Αυτα.

Link me up scottie

Ειχα διαβασει καποτε για τον Kevin Bacon, και πως οποιον ηθοποιο και να διαλεγες, μπορουσες να 'φτασεις΄στον Bacon απο αυτον τον ηθοποιο μεσω το πολυ 7 ενδιαμεσων 'συνδεσμων' (δηλαδη ατομα που συνδεοταν μεταξυ τους, συμπρωταγωνιστες η οτιδηποτε αλλο). Μετα διαβασα οτι ισχυει κατι αντιστοιχο και σε κοινωνιες πολεων, κλπ.

Εμεις εδω στο μπλογκοχωριο ειμαστε ολοι 2-3 κλικ -το πολυ- μακρια ο ενας απ τον αλλον. Το φανταζομαι σαν εικονα κι εχει πλακα.