Make it happen

Οι εκθεσεις που εγραφα στο λυκειο ηταν ο ορισμος της λεξης προβλεψιμος. Αν διαβαζες μια, τις ειχες διαβασει ολες!

Προλογος : Στην σημερινη εποχη/κοινωνια, ειναι ευρεως αποδεκτο οτι.. μπλα μπλα μπλα... Ξεχωριζεις το προβλημα που σε απασχολει, αφηνεις τα ευρεως αποδεκτα και το θετεις στα δικα σου πλαισια

Αιτια : Για την εμφανιση του προαναφερθεντος φαινομενου, μπορουμε να διακρινουμε καποια βασικα αιτια.. μπλα μπλα μπλα... Τα αιτια πολλες φορες δεν ειναι τα προφανη, δεν φαινονται καν. Αναλυεις το γιατι σε κομματακια

Αποτελεσματα : Οι συνεπειες του φαινομενου ειναι πολλες και ποικιλουν. Οι κυριοτερες ειναι οι εξης.. μπλα μπλα μπλα... Καθετι εχει μια ισορροπια, συν και πλην. Ζυγιζεις και επιλεγεις

Λυσεις - επιλογος : Μελλοντικες λυσεις που θα μπορουσαν να δοθουν για την αντιμετωπιση.. μπλα μπλα... Συνοψιζοντας, μπορουμε να ισχυριστουμε οτι.. μπλα μπλα... Οι λυσεις πρεπει να ειναι δραστικες, οσο πιο τολμηρες φαινονται τοσο μεγαλύτερο αντικτυπο θα εχουν. Μην μενεις στην περιληψη και στην καταγραφη

'Γραψε μια εκθεση' για οτι σε τρωει :)

PS: Στις πανελληνιες στην εκθεση i sucked, εγραψα οσο ακριβως ειχε προβλεψει η εκθεσου, δηλαδη πολυ μετρια, και τοτε αναρωτιομουν το γιατι. If u dont take your chances...(φυσικα παντα υπηρχε και η περιπτωση αν εγραφα τα δικα μου να επαιρνα μη πω τι)

Two can play that game

Γιατι καθε σχεση με γυναικες που μ'ΑΡΕΣΟΥΝ (δωσε εμφαση) να εξελισσεται αργα και βασανιστικα σε παιχνιδι ισχυος?

Και γιατι εγω που ειμαι τοσο καλος στα παιχνιδια να χανω?

Αν ημουνα παλιοπαιδο, αν ημουνα αλητης, θα ταν καλυτερα?

What ever happened to pure, unconditional love??

Καταληγεις να περιμενεις το μοιραιο sms (και να απαντας κιολας, οχι τιποτ'αλλο, χρεωνομαι κι απο πανω, να μη ξεχνιομαστε!) και μετα..

I take one.. one.. one coz u left me...

(Συνεχιστε αναλογως, μολις φτασουμε στο 10 τραγουδαμε ολοι μαζι δυνατα)

Χα, σοκολατακια εννοω, την πατησατε

My favorite color is...

Indigo! Yours?

Chameleon

Το εχω παρατηρησει και συνειδητοποιησει καιρο πανω μου, αλλα δεν μπορω με τιποτα να το αλλαξω, οσο και αν προσπαθησω. Η συμπεριφορα μου προσαρμοζεται καθε φορα σε αυτον/ους που εχω απεναντι μου και στις συνθηκες. Σιγα τα ωα θα μου πεις, ολοι το παθαινουμε αυτο λιγο πολυ. Κι ομως εμενα με προβληματιζει γιατι

1) Το πεδιο τιμων που κινειται η συμπεριφορα αυτη ειναι πολυ μεγαλο!
2) Αλλαζουν σχεδον τα παντα πανω μου, απο τον 'αερα', μεχρι τις ιδεολογιες!

Η διαδικασια ειναι στανταρ και μπορω να την περιγραψω ως εξης :
Εισερχομαι σε κατι εντελως νεο, γνωριμια, κυκλος, περιβαλλον.
Κρατω εντελως ουδετερη σταση και με τον τροπο μου, προσπαθω να μαθω γι αυτο το αγνωστο, το κανω να εκδηλωθει.
Αφου το ψυχολογησω, προσπαθω να του γινω συμπαθης, να πω αυτο που θελει να ακουσει, να προσποιηθω το ιδανικο που θα ηθελε να εχει, σαν ενας ρολος.
Ο στοχος απο την αρχη και αυτοματα ειναι να εχω την συμπαθεια αυτου του αγνωστου (ο/η/το, δεν εχει σημασια τι ειναι).
I dont know about you, αλλα εμενα μου ακουγεται πολυ ανωμαλο ολο αυτο!
Ποιος πραγματικα ειμαι? :P
Μηπως αυτος ο οποιος εκφραζει τετοιου ειδους αποριες εδω, σ ενα blog?
Πφφφφ προβληματα βραδιατικα..

Στη Σουλα αρεσουν τα πουκαμισα αλλα στην Κουλα οι παλιες φορμες, χμμ..

Back home

Χτες εκανα ενα μικρο ταξιδακι και επεστρεψα αργα το βραδυ, με το ΚΤΕΛ.

Δεν ξερω ποσες φορες σας εχει τυχει, εμενα αρκετες, να γυριζω με καποιο μεσο (οχι με το αυτοκινητο γιατι ειναι αλλιως..) αργα τη νυχτα, μονος, κρατωντας χειροπιαστες και μη αναμνησεις, και αφηνοντας πισω ερωτες, καυγαδες, διακοπες, συνηθειες των 3-4 ημερων. Και παντα νιωθω μια μελαγχολια (ακομα δε ξερω τι ειναι χειροτερο, να αφηνω πισω κατι ομορφο ή να φευγω λογω καποιου τσακωμου) η οποια ομως μου φευγει με το που μπω στο σπιτι :)

Στη συγκεκριμενη φωτο ηθελα να αποδωσω το μελαγχολικο της υποθεσης
αλλα αν εισαι γκαντεμης.. μια ωρα δεν ειχε περασει αυτοκινητο απο το αλλο ρευμα
και μολις πηγα να βγαλω εσκασε μυτη.. :P

Υπογλυκαιμικο ποστ #2

Η αλλιως ορεξη που χουν καποιοι τα χαραματα..

Κι ομως! Για μενα, το διαστημα 00.00 μεχρι το ξημερωμα παντα ηταν απο τα πιο ενδιαφεροντα και εποικοδομητικα του καθε 24ωρου, μεχρι τη στιγμη που ξεκινησα να δουλευω obviously (και εχει γινει πλεον το 'νυσταζω και κοιμαμαι οπου να ναι')

Τετοιες ωρες παντα εκανα εργασιες και διαβαζα για τις απειρες φορες που εχω παει σε εξεταση, μαθηματα, κλπ

Τετοιες ωρες εμαθα το διαδικτυο και ολα τα κακα και σατανιστικα που κρυβονται μεσα σ αυτο (πεστα μαναααα)

Τετοιες ωρες εκανα τις καλυτερες συζητησεις, γνωρισα καλυτερα τους φιλους μου, εμβαθυνα στις σχεσεις μου :P

Το μονο κακο που εχει η νυχτα ειναι οτι αν νιωθω μονος, πικραμενος, heartbroken, θα αυξησει την ενταση ολων αυτων, θα κανω πραγματα που θα μετανιωνω την επομενη (γι αυτο ομως και κοιμαμαι ως το απογευμα :P)

Σταματαω λοιπον κι εγω το ποστ γιατι αυριο δε μπορω να κοιμηθω ως το απογευμα και ισως το μετανιωσω!

Free of duty

Με το τελος του 2006, εληξε και η αναβολη απ το στρατο που ειχα λογω σπουδων, μετα απο τοσα χρονια! (-μα ποσα πτυχια πηρε αυτο το παιδι? -χμμ οχι και τοσα πολλα :P μαλλον εκατσα κι εγω παραπανω για να τα μαθω καλα...)

Πριν αρχισουν οι στεναγμοι και οι σπαρακτικες κραυγες στυλ 'οχιιιι σπυρο, που θα σε πανεεεε', να σημειωσω με το γνωστο απαθες υφος και το χαμογελο της φωτο οτι no worries, ετσι κι αλλιως δε θα παω..:P (extra σημειωση : οχι, ουτε στη λιστα με τους λουφαδορους ειμαι!)

Κι αυτο χαρη στην ελλειψη μιας τοσο δα ορμονουλας, που με βαζει στην κατηγορια Ι5-τρελοχαρτο... :D

Φυσικα καταλαβαινετε οτι κατι τετοιο δε με χαλαει καθολου προσωπικα γιατι, εχοντας ακουσει απειρες ιστοριες και αποψεις κολλητων/φιλων για τον στρατο, καταλαβα οτι το μονο που θα χασω ειναι εναν χρονο ασκοπης ταλαιπωριας. Ο προβληματισμος μου ομως εγκειται στο οτι 'χαλαει' αρκετους αλλους οταν τους το λεω.

- Case#1 Πρωην συμφοιτητρια με την οποια διαφαινεται αθωο φλερτ με καλες προοπτικες. Ανοιγει συζητηση για τον στρατο, το γυρναμε στο αστειο (η μηπως μονο εγω νομιζα κατι τετοιο?) οπου την ακουω να λεει οτι στο στρατο ψηνονται οι αντρες και ωριμαζουν, κλπ κλπ παντα με γελακια. Απο τη στιγμη που της πεταξα το fact σοβαρεψε, σπαστηκε (u could just tell..) και γενικα το θεμα..'χαλασε'
- Case#2 Που εχει βγει σε πολλα αντιτυπα.. πολλοι γνωστοι να θεωρουν οτι λουφαρω κανονικα, οτι που παω χωρις την απαραιτητη εμπειρια που πρεπει να εχει καθε αρσενικο, οτι με το Ι5 ειμαι marked to the bone..

Προβληματιζομαι γιατι τα παραπανω τα ακουσα απο ατομα που γενικα ειναι αυτο που λεμε open-minded. Φυσικα δε μασαω :b

Εσυ τι θες να γινεις οταν μικρυνεις?

Οταν ξυπνας το πρωι, μπαινεις νυσταγμενος στο αμαξι και βλεπεις αυτο


δε μπορεις παρα να αναρωτηθεις αν πας στο σωστο δρομο :P


- Στα 10 μου ηθελα οταν μεγαλωσω να γινω γιατρος για να ειμαι καλος ανθρωπος και να βγαζω πολλα λεφτα (και γιατι η νονα μου ηθελε να υπαρχει και ενας πλαστικος χειρουργος στην οικογενεια)

- Στα 12 κι ενω επαιζα ακομα με τα lego μου ηθελα να 'φτιαχνω σπιτια'

- Στα 13-14 φανταζομουν τον εαυτο μου σχεδιαστη αυτοκινητων (τι γαματο επαγγελμα!!)

- Στα 15 ημουν σιγουρος οτι θα γινομουν διαφημιστης (εβλεπα διαφημισεις στην τηλ. σαν τρελος)

- Στα 17 ειχα πλεον καταλαβει οτι οι μεγαλες μου αγαπες (βλ. μαθηματικα και φυσικη) δεν θα με αφηναν να παραστρατησω απο την θετικη κατευθυνση στην οποια ανηκαν και ο father και η mother και αλλοι τοσοι στο σοι κι ετσι πηγα να γινω μηχανικος

- Στα 22 και πριν τελειωσω, το μεγαλο μου απωθημενο (αρχιτεκτονικη) με οδηγησε στον 'Πλακα' για μαθηματα γραμμικου, ενω το ελευθερο το ειχα σαν χομπι ετσι κι αλλιως, εφτασα μεχρι και τις κατατακτηριες.. αλλα.. εκανα πισω μπροστα σε αλλα 4-5 χρονια σπουδων και βλεποντας οτι οι αλλοι προχωρουν....
...μεγαλο λαθος :(
- Στα 25 που τα πραγματα σοβαρευουν εκανα κι εγω ενα μεταπτυχιακο καθως εμπαινα 'στον κοσμο των επιχειρησεων' μετα απο προτροπες και με βαση τη λογικη και το συμφερον μου (θεωρητικα)

Και τωρα δουλευω σε κατι που ομολογω οτι δεν ειχα φανταστει (δικτυα)

Και τωρα, καθομαι στο γραφειακι μου, κοιταζω εξω και παραδεχομαι οτι ακομα δε ξερω τι θελω :(

Hot line

- Ναι?
- Καλησπερα σας
- Καλησπερα
- Ο κυριος Σπυρος Λ. ?
- Ο ιδιος !! (παντα μ αρεσει να λεω 'ο ιδιος' με πολυ θαυμασμο, σαν να περιμενα να μαθω κατι, εχει πλακα!)
- (Ψαρωνει), Γεια σας, ονομαζομαι Ελενη Π., σας τηλεφωνω για να σας ενημερωσω για μια νεα καρτα απο την ΤΙΜ, με την οποια μπορειτε να κανετε αυτο και εκεινο και το αλλο μπλα μπλα
- Αα, ξερετε αυτη τη στιγμη ειμαι στο γραφειο και ειναι λιγακι δυσκ..
-Αχ το ξερω, με συγχωρειτε, σας καταλαβαινω (με ναζι)
- (Ψαρωνω εγω τωρα) Εεμ, θελετε να με καλεσετε λιγο αργοτερα που θα εχω χρονο? (μα τι μ επιασε, να ζηταω να με ξανακαλεσουν για ενημερωση??)
-Πειτε μου τι ωρα τελειωνετε απο την δουλεια σας
-(!!!) Εεμ, μετα τις 5 ειναι οκ...
- Αχ, στις 5 παρα ομως σχολαω εγω και δε μπορω...μμ, αν προλαβω και κατσω παραπανω θα σας καλεσω (γελια) αλλιως αυριο σιγουρα..
- Ε, (πολλα ε και εμ κανω το ξερω) ενταξει αν δεν τα πουμε σημερα τοτε αυριο (ουτε ραντεβου να κλειναμε!)
- Γεια σας κ. Λ.
- Γεια σας..

Επομενη μερα

- Ναι?
- Καλησπερα κ.Λ, ειμαι η ταδε, σας ειχα παρει και χτες για την ενημερωση της ΤΙΜ..
- Αα, ναι! καλησπερα τι κανετε? (χαρα εγω!)
- Μια χαρα!(γελια) εσεις? Εχετε χρονο?
Σ αυτο το σημειο αρχιζει να με ενημερωνει και βαζει την κασετα...Εγω φυσικα στο τελος δεν πειθομαι να παρω καρτα :P και αφου απογοητευεται μου δινει το τηλ. της για να την παρω αν αλλαξω γνωμη. Πρωτη φορα μου δινει κοπελα το τηλ. της και να αρχιζει απο 801.. :P

Nice shoes, wanna....?

Οκ, μεχρι τωρα, στα 28 μου χρονια δεν ειχα γνωρισει ουτε ενα ατομο στο ασχετο (οταν λεω γνωριζω εννοω καφες/κουβεντα, ανταλλαγη τηλεφωνακιου,κλπ. και οταν λεω στο ασχετο εννοω στο εντελως ασχετο, στο σουπερ ασχετο, πχ βολταροντας στο πεζοδρομιο βρε παιδι μου, με την καλη εννοια...:P) και σημερα γνωρισα 3 !!!

Θα μου πεις, αμα εισαι αντικοινωνικος σε τετοια θεματα απο κουνια, τι περιμενεις και εγω θα σου απαντησω με απαθεια 'ναι..' για να σε επαληθευσω, but still... Ειχα την εντυπωση οτι πλεον σπανιζουν αυτες οι τρελουτσικες γνωριμιουλες αλλα μηπως τελικα ο ανεμος φυσαει απο την αλλη κατευθυνση? Η μηπως παραεγινε γνωστο οτι κερδισα στο καζινο?

- πηγαινοερχοντας απο ραφι σε ραφι στον παπασωτηριου μου πιανει κουβεντα female gamer (!!!nice combo!!!) και καταληγουμε να κανουμε ρομαντικη βολτα στη μαγευτικη οδο 'στουρναρη' κραζοντας τις βιτρινες και κατι πωλητες :P
- later on, περιμενοντας την κολλητη στο θησειο, γνωριζω τυπισα που μ ακουει να μιλαω στο τηλ. για το μαστερ μου, και μ αρχιζει οτι εχει ξεκινησει το ιδιο κλπκλπ και την κερναω και μια πορτοκαλαδα ο κουβαρντας στο τελος
- στον καφε με την κολλητη τελος γνωριζουμε μοναχικο νεαρο που καθεται διπλα μας και ο οποιος προκυπτει γαμω τα ατομα, σκηνοθετης, φοβερη παρεα

Σουρεαλιστικη μερα! Υπαρχει οντως αυτη η αυρα εκει εξω η απλα ηταν συμπτωση? Οπως και να χει, εγω το καταχαρηκα το σημερινο, με ζωντανεψε και ειχα γινει πολυ ζομπι...!!